Antwoord op brief van vriendin die vader verloor en zorgt voor manisch depressieve man

Minder fijn te horen dat je pa nu ongeveer een jaar geleden overleden is. Dat moet in een periode geweest zijn dat ik niet in het land was, anders zou ik dat zeker geweten hebben. En, ik heb niet de gewoonte om dagelijks de nieuwsgaring te focussen op wie ons ondertussen verlaten heeft. Daarmee wil ik niet onbeduusd over het overlijden van jouw pa heen stappen, nee integendeel!  Immers, de onthechting in een definitieve vorm is toch iets wat ons blijft bezig houden, en ons eveneens behoorlijk ‘onderuit’ kan halen. En we weten het wel: er is nooit een ‘helemaal’ verdwijnen waarmee ik alles behalve op een ‘katholieke ((te beperkte)) interpretatie doel van een hemel of hel of welk ander geestesgedrocht dan ook, maar veeleer op de interpretatie dat onze aanwezigheid op aarde een tijdelijke samentrekking is van kosmische substantie.  En ondanks dat is het nooit evident om de perfecte symbiose tussen intellectuele bevatting en diep doordrongen ontroering te vinden, dat is ten minste mijn eigen ervaring bij het overlijden van mijn moeder enkele jaren geleden.

Ik hoop dus dat het je goed gaat, en het onvermijdelijk gewijzigde levensloopverhaal van jouw pa niet toestaat je te belemmeren in jouw eigen beleving en ‘bestaansrecht’ — oeps wat klinkt dat zwaar — wat ondubbelzinnig genoeg moet zijn om ons eigen bestaan te ervaren als onovergoten en noodzakelijk egocentrisch behoeftig, om te worden geduid in een subliem en verantwoord levensegoïsme, tenminste wanneer we onszelf serieus nemen.  Hopelijk triggert deze ingeving je voldoende om je honger naar antwoordconsumptie, die aan de oorzaak kan liggen van wat jij een niet rustend karakter noemt, enigszins te stillen, ook al geef ik ootmoedig toe dat dit daar slechts een kleine bijdrage van mijnentwege aan kan leveren. Het weze je in alle geval gegund daaraan te voldoen, als bevestigde poging je een gemeend en harmonie biedend rationeel en emotioneel medeleven te betuigen.

In die optiek ga ik frontaal in tegenaanval in je toch wat troebele benadering van wat een toekomst allemaal in petto heeft of kan hebben  – tenzij we die zelf dus beperken, zoals jij nu ogenschijnlijk pleegt te doen. Immers: het aanvoeren van een waarschijnlijkheid in een als gedachten neergeschreven boodschap verbergt geenszins het ontbreken van de innerlijke overtuiging van het tegendeel, die dan verdorie gek genoeg ons reilen en zeilen onbewust maar daarom niet minder afstemt op wat er al dan niet effectief op ons pad kan/zal komen. Deze directe reactie hoeft je niet te ontmoedigen, want is een weergave van een kracht die ik heb leren benutten om een bewust leven te kunnen leiden in het onwrikbare besef dat we zelf onze weg banen, ons pad kiezen, … onze toekomst bedenken, tegelijk de grote overwinnaar van alles en iedereen die dat anders automatisch voor ons wil/kan/zal bepalen – juist als en omdat we het zelf niet doen dus. Het bewust beleven en respecteren van onze onevenaarbare kracht wat dat betreft, maar  in een eerbare nederigheid, is drager van voldoening en vreugde, en onverdroten stormram  die alle mogelijke pogingen hier aan te tornen in een afvallig “tot niet(s) verworden” doet verdwijnen.  Terugkerend naar de waarschijnlijkheid, verdient die hiermee haar plaats in de expliciet daarvoor gecreëerde prullenmand als zijnde geschrapt uit het enige echte en waarachtige levenswoordenboek, overigens als gezel van het in dezelfde schrappingstoestand verkerende woord ‘denken’ omdat dat de niets zeggende en altijd en alom gebruikte slaolie is van alles wat een weten tot niet-weten, uitgesproken als ‘denken’ dus, verarmt. Absoluut te vermijden in ons bewustzijnsstreven.

Deze allusie heeft een duidelijk doel, je er namelijk van te overtuigen dat ondanks de waarschijnlijkheid voedende elementen, die als argument zoals steeds weerlegbaar zijn, vanuit de hedendaagse realiteit van goedkope reismogelijkheden en vanuit de mogelijkheid vergezeld te kunnen zijn van jouw man, dat evenwel in een veronderstelling van realistische mogelijkheid, er wel degelijk een mogelijkheid als wis en waarachtigheid moet kunnen blijven bestaan je van het tegendeel te laten genieten en een verplaatsing te maken naar wat ik noem ‘le calme parfait’ in een gezonde met licht doordrongen warme omgeving. Want dat zou je zeker doen. Bij deze in alle geval uitgenodigd 😉

Over je zorgverstrekkende rol kunnen we een bos boompjes opzetten, en eigenlijk zouden we dat maar eens moeten doen … want ‘denken’ dat je het niet meer klaart is – alweer- het negeren van weten dat je het wel klaart – of niet, maar werkt geenszins bevrijdend als rationele benadering, doch eerder (en wat mij betreft zelfs uitsluitend) misleidend … misleiding van het eigen bewustzijn, het eigen besef wel degelijk te kunnen weten – of niet weten.   Nu de subliem overheersende bevestiging nog dat we vrij zijn, vrije wil hebben, van waaruit we kunnen kiezen, ja we kunnen kiezen, dus we kiezen ervoor hoe we met situaties omgaan, juist omdat we vrij zijn dat zelf te bepalen, en behept met die kracht, ook al lijkt die bij tijd en wijlen veelal in een toestand te verkeren waar een beer in wintertijd jaloers op zou worden.  Freedom of mind = freedom of life. Situaties en feiten kunnen we veelal niet veranderen, hoe we er mee omgaan des te meer. Het kan toch niet anders dan dat het juist dié vrijheid is die vele grote wereldfiguren zo groots gemaakt heeft, hen zodanige kracht gegeven heeft om quasi ‘onmenselijke’ toestanden en ervaringen het hoofd (!) te bieden … het hoofd te bieden, dus daar is ’t te doen … zoals een Nelson Mandela, een Gandhi, om er maar enkele te noemen. En we hoeven geen Einstein te zijn om de relatieve logica hiervan te kunnen begrijpen en onderkennen, ook al worden er aan bepaalde bewustwordingen genieuze toespelingen toebedeeld.

Het woord creëert een ‘verstaanbaarheid’ van wat al is, als bruggenbouwer in de oneindig boeiende zoektocht naar wie en wat we zijn over de dalen van onbesef en onwezenlijk onbenul en de stromen van onbewuste zelfbeperking en de ondermaatse inschatting van onszelf en van onze mogelijkheden. Maar datzelfde woord libereert echter ook de mogelijkheid van het omgekeerde, wat een even vaststelbare realiteit is, zelfs bij meer dan de helft van de wereldbevolking, en dat is als je het mij vraagt een meer verfoeibaar fenomeen, dan hetgeen jij met het woord ‘gemekker’ als dierengeluid omschreven elegie hanteert, niet als hoofdmotief van een dood zoals taalkundig zou kunnen begrepen worden, maar veeleer als vaststelling van gebrek aan vreugde, of van gebrek aan de vreugde der liefde … Hoe zwak kan je zijn wanneer je binnendringt in je eigen zelf … omdat je binnendringt tot jezelf … is dat zwak ?? Nee jong … sterk !!!

Advertenties

Gelukkig Nieuw Jaar 2015

Wij wensen jullie ….

-alle creativiteit om jullie ondernemingsactiviteiten te verbeteren, verder aan te vullen of uit te breiden – ondanks de door de media en vakbonden gecreëerde negatieve sfeer

-alle succes bij het verder nemen van vermogensbeslissingen om de stappen te zetten naar financiële onafhankelijkheid – ondanks de door de media en vakbonden gecreëerde negatieve sfeer

-alle sterkte en intelligentie om te snappen dat vrijheid in denken en doen, weliswaar binnen de wettelijk geregelde afspraken, een basisrecht is van ieder mens, maar van een ondernemer in het bijzonder – ondanks de door de media en vakbonden georganiseerde negatieve sfeer

-alle gezond voorbehoud bij de welig tierende clichés en sfeermakerij aangaande vermogensbelastingen, vermogenswinstbelastingen en welke andere dan ook – ondanks de door de media en vakbonden georganiseerde negatieve sfeer

-alle nodige geduld tot eventuele nieuwe interpretaties van de bevoegde overheden bekend zullen zijn aangaande de mogelijke wijzigingen in ons belastingsysteem, dat voor alle duidelijkheid best en dringend aangepast kan worden – ondanks de door de media en vakbonden georganiseerde negatieve sfeer

En een goede optimale gezondheid om van daaruit de nodige ondernemerslust te consumeren en evenzeer te kunnen genieten van alles wat dit voor jullie zelf, jullie dierbaren en wie dan ook kan voortbrengen – ondanks de door de media en vakbonden georganiseerde negatieve sfeer

Als je succes nastreeft

Als je succes nastreeft en je dromen wil realiseren, volstaat het niet alleen ze te formuleren,  er boeken over te lezen en een cursus te volgen over hoe ze te bereiken.  Je zal actie moeten ondernemen. Al de technieken consequent omzetten in de dagelijkse praktijk. Net zo lang tot het een gewoonte, een houding is.

Maakt kennis macht? Neen, alleen toegepaste kennis maakt macht. Maar iets kennen en weten op zich is dus niet belangrijk!  Wel het kunnen toepassen als automatisme. Leren doe je niet om iets te onthouden, maar wel om iets niet te vergeten.

Men ziet de wereld niet zoals die is, maar zoals men hem ziet, nl. hoe men geconditioneerd is om te zien.  Daarom moet iedereen basisprincipes leren om als ontwikkelde persoon(lijkheid) de wereld te zien zoals die werkelijk is.

Wees de beste die je kan zijn, omdat je dat wil. Wil je geleefd worden of wil je zelf keuzes kunnen maken? Verander daarom ten beste.  Veranderen is moeilijk maar als beloning voor die inspanning word je meer jezelf dan ooit tevoren.

Heb geduld, alle dingen zijn moeilijk voordat ze gemakkelijk worden. (Saadi).

Veel succes !

Peter Verbeeck

Vermogenscoach

SCHAADT BANKENCATASTROFE FINANCIËLE ONAFHANKELIJKHEID?

Wanneer men de schade wil opnemen die de grote bankencatastrofe aan de ontwikkeling van financiële onafhankelijkheid heeft berokkend, moet men bedenken dat een permanente geldstroom een zeldzame plant is die alleen maar op weinig plaatsen en onder strikte voorwaarden kan groeien, maar geenszins rechtstreeks getroffen werd. Voor het gedijen van dit plantje is ten eerste een bepaalde informatiescholing nodig, die een zeker percentage van de bevolking in de mogelijkheid brengt om aan zaken te werken die niet tot de eerste levensbehoeften behoren. Bovendien is hiervoor naast een correcte morele houding ook een discipline nodig die de totstandkoming en prestaties hiertoe weet te waarderen, waarmee de verstrekker van die mogelijkheden het bestaan van de overlevingskans van het plantje mogelijk maakt.  Resultaat krijgt men niet alleen door het verzamelen van informatie, maar door veranderingen teweeg te brengen en dit toe te staan.  Hiermee worden nieuwe comfortzones gecreëerd, en dankzij vorming en coaching worden dit nieuwe gewoontes zonder hierbij op enigerlei manier gebruuskeerd te zijn.

Doel van deze inspanning is de succeservaring ter voldoening van kwaliteit van leven, wat op zich de voortbrenger is van de emotionele ervaring die juist zorgt voor de verhoopte kwaliteit.

Medemenselijkheid is gratis, economische diensten niet.  Dit moet men dan ook niet tegen elkaar opzetten.  Het is daarenboven niet omdat men economisch handelt, dat je niet in ‘medemenselijkheid’ handelt.  Men mag niet alles en iedereen over eenzelfde kam scheren.  Men is in de eerste plaats altijd mens en daarna als mens genesteld in economie.  Het een voor het ander plaatsen heeft met andere woorden ook geen zin. Economische bedrijven kunnen nooit mens zijn, mensen kunnen dat wel. De mensen in de economie kunnen wel basisprincipes uit medemenselijkheid hanteren. Hierbij denken we aan het geven van werk aan andere mensen, aan het creëren  van een woonplaats voor andere mensen die daar zelf niet of slechts uiterst moeilijk toe in staat zijn.

Een ondernemend persoon doet wat hij graag doet. Hij neemt zijn eigen verantwoordelijkheid om eigen keuzes te maken om succes te kunnen hebben. Maar hiertoe vergaart hij kennis!  Hij heeft dominante focus op groei, kansen en mogelijkheden. 20% v d mensen zijn klagers, 60% beïnvloedbaar en 20% winnend. Een ondernemer behoort tot die 20% en vindt bij zichzelf de winnende ‘attitude’.  Hij enthousiasmeert andere mensen en blijf dat doen!  Ondernemen is steeds in verandering zijn, wat nodig is om te groeien. Gestuurd vanuit eigen initiatief en geenszins gestuurd  door de omstandigheden. Flexibel en anticiperend, vooruitlopend, ook al is verandering moeilijk, omdat het comfortabeler is niet te veranderen en we een natuurlijke angst voor verandering hebben.

De realiteit van de onverstoorbaarheid van ongebreideld hebzuchtige banken is dan ook een loutere externe factor, die de weelderige groei van ons zeldzame plantje niet zal beïnvloeden!

Statusangst en vloeibaarheid.

Marcel Proust schreef ooit na kritiek op zijn literair werk: “Ik voelde mij totaal verslagen en ontnuchterd; als een vloeistof die de maat van de vaas aanneemt waar men haar heeft ingegoten, nadat hij eerst was uitgedijd om de onmetelijke ruimten van het genie op te vullen, nu geheel en al terug binnen de grenzen van de middelmatigheid…”

In welke vaas word jij gegoten, welke vaas hanteert jouw bankier?

Het overkomt ons allemaal: we zijn sterk afhankelijk van andermans oordeel. Daarom juist is ook die ‘vloeibaarheid’ onze kracht om ons te wapenen en onmiddellijk in onze ‘eigen vaas’ te gieten.  Onze eigenwaarde is altijd verbonden met wat anderen van ons vinden, maar dat alleen mag niet bepalend zijn.
Vroeger was het eenvoudig: je was een knecht, je moest je geen zorgen maken over je innerlijke waarde en status. Je voelde je niet minderwaardig. Maar in onze moderne democratie is iedereen gelijk en dan is het kleinste verschil onmiddellijk veel! En als iedereen gelijk is geraakt de innerlijke waarde gelijkgeschakeld met uiterlijke status. En daardoor kan een compliment ons doen opbloeien, maar de minste kritiek ons in elkaar doen krimpen. Statusangst dus.

Hoe daar mee om te gaan?

Niet door te denken dat ons ego door onszelf te objectiveren valt. Dat lukt overigens toch niet. Hierdoor krijgt men immers zelfhaat en zelfoverschatting. Wel door uit het vorige te leren. Ons innerlijke is veel flexibeler en onze eigen waarde en uiterlijke waarde zijn twee onvergelijkbare grootheden.

Zelfkennis is het besef dat we onze eigen waarde nooit helemaal kunnen bepalen. En dat, als objectieve maatstaf, is juist het begin van een rijker zelfbesef.

Poëtisch inzicht: voor mezelf ben ik tegelijkertijd eindeloos groot en eindeloos klein, en alles wat daar tussen ligt. Ik ben dus niet middelmatig maar onmeetbaar!